Skip to Content

Vier controles vóór een AI-pull request

4 september 2026

Illustratie bij: Vier controles vóór een AI-pull request

De goedkoopste reviewopmerking is de opmerking die niemand hoefde te schrijven. Opent een run een pull request op het moment dat het model stopt met typen, dan wordt elke kapotte test, elke gelekte sleutel en elke slordigheid met de conventies het probleem van een mens. En output van een machine reviewen is al minder dankbaar dan die van een collega.

Een run is dus niet klaar als de code geschreven is. Hij is klaar als hij zelf naar zijn fouten heeft gezocht.

Werkt het eigenlijk wel?

Eerst het verify-commando van het project: wat je al gebruikt, een testsuite, een build, een linter, een shellscript. Faalt het, dan gaat de foutmelding als volgende instructie terug naar de agent, en die probeert het opnieuw. Standaard zijn dat twee pogingen.

Dit is de enige gate die de run echt kan laten mislukken. Een wijziging die niet bouwt is geen pull request maar afleiding, en als je die toch oplevert, leert je team de wachtrij niet meer te vertrouwen.

Zou een reviewer bezwaar maken?

Daarna gaat de diff terug naar het model, nu als criticus, met de eigen conventies van het project ernaast. De bevindingen komen terug met een zwaarte. Blokkerende bevindingen gaan terug als fix en de diff wordt opnieuw geverifieerd; wat alleen het noemen waard is, wordt verzameld.

Het interessante deel is wat er gebeurt als de criticus niet tevreden te krijgen is. Als de fixpogingen op zijn, blijft de run niet rondjes draaien en laat hij het bezwaar ook niet stilletjes vallen: de onopgeloste blokkers komen in de beschrijving van de pull request, als onopgelost gemarkeerd. Een geverifieerde, werkende wijziging hoort niet te stranden omdat twee passes van een model het oneens waren, maar je hoort wel te weten dat ze het oneens waren.

Is er een secret gecommit?

Dan een scan. We leveren geen eigen scanner mee; we draaien de scanners die je repository al heeft. Staat gitleaks op de machine, dan draait die. Net als semgrep, pip-audit als er een requirements-bestand is, en npm audit op hoge ernst als er een lockfile is. Ontbrekende tools worden overgeslagen, niet nagedaan.

Bevindingen gaan op dezelfde manier terug, en aan het eind geldt dezelfde regel: wat niet opgelost kon worden, staat in de pull request in plaats van dat het stilletjes verdwijnt.

Klopt de documentatie nog?

Optioneel, en uit tenzij je het aanzet. Staat het aan, dan worden de documentatie en de changelog bijgewerkt in dezelfde pull request als de wijziging. Een aparte documentatie-PR achteraf is er een die niemand merget.

Waar het om gaat

Geen van deze gates maakt het model beter. Ze maken de output goedkoper om te reviewen, en dat is een andere en nuttigere eigenschap. De vraag die je een tool in deze categorie moet stellen, is niet of hij de wijziging kan schrijven (dat kunnen de meeste, soms), maar wat hij doet tussen het schrijven van de wijziging en het moment dat hij die aan jou voorlegt.

Is het antwoord "niets", dan heb je het werk niet geautomatiseerd. Dan heb je het naar de reviewer verschoven.

Terug naar alle artikelen

Test het op een taak uit je eigen backlog

Stuur ons één echte taak. Wij draaien CodeLynq op jouw repository en jij reviewt de pull request. Gratis, binnen 5 werkdagen nadat je de spec hebt goedgekeurd.