In het kort
CodeLynq gebruikt Claude Code als een van zijn coding agents. Het verschil zit niet in het model dat de code schrijft, maar in alles eromheen: waar het werk vandaan komt, wie ermee instemde, wat er gecontroleerd wordt voordat een pull request opent en wie kan zien wat het kostte.
Teams die Claude Code zelf inzetten, beginnen meestal in de terminal van een developer en koppelen hem later aan CI voor reviews. CodeLynq is de stap daarna: een gedeelde wachtrij met goedgekeurd werk dat de agent bouwt zonder dat iemand achter het toetsenbord zit.
Waar ze verschillen
| Claude Code | CodeLynq | |
|---|---|---|
| Wie start het werk | Een developer in de terminal, of een vermelding in CI | De takenlijst van het team, nadat een spec is goedgekeurd |
| Voordat er code geschreven wordt | Een prompt | Een spec, geschreven op je codebase en goedgekeurd |
| Controles vóór de pull request | Wat je er zelf omheen scriptt | Je tests, zelfreview, beveiligingsscan en architectuurregels, elk met een herstelronde |
| Kostenbeheersing | Verbruik per developer | Een prognose per run, goedkeuring boven een drempel, maandlimieten |
| Vastlegging | De sessie op één machine | Taak, specversie, runlog, kosten en audittrail |
| Waar het draait | Een laptop of een CI-runner | Ons platform of een runner op je eigen hardware |
Allebei gebruiken
De meeste teams houden Claude Code op de machines van developers voor het werk waar ze zelf mee bezig zijn, en laten CodeLynq de wachtrij daarachter oppakken. Omdat CodeLynq dezelfde CLAUDE.md-context schrijft en eindigt in een gewone pull request, hoeft er niets te veranderen aan hoe je developers Claude Code gebruiken. Gebruik je voor sommig werk liever OpenAI Codex of Grok, dan blijft het proces eromheen hetzelfde.