Enterprise AI coding agent: goedkeuringen, governance en beveiliging
Een AI-agent met schrijfrechten op je repositories is een inkoopgesprek, geen plugin die je even installeert. Dit is wat dat gesprek meestal behandelt.
Waar de code draait
Standaard draait een run op onze infrastructuur: je repository wordt gekloond in een werkruimte per run, de wijziging wordt gemaakt en de werkruimte wordt verwijderd zodra de run klaar is. Er blijft niets bewaard tussen runs van verschillende organisaties.
Mag je broncode je eigen netwerk niet verlaten, dan draait een self-hosted runner dat om. Je installeert hem met één commando op een machine die jij beheert, hij vraagt bij ons werk op en het klonen gebeurt op jouw hardware. De specificatie, de goedkeuringen, de opmerkingen en de audittrail blijven in CodeLynq; de code bereikt onze servers nooit. Voor de architectuurcontrole stuurt de runner ons alleen de structuur van een wijziging — bestandspaden, imports en gedeclareerde namen — en CodeLynq kloont de repositories van een self-hosted organisatie nooit. De pull request wordt nog steeds aan onze kant geopend, dus de opmaak en de afhandeling per provider zijn in beide gevallen hetzelfde.
Eén verschil dat je moet kennen voordat je kiest: op een self-hosted runner draaien het verify-commando, de self-review, de beveiligingsscan en de documentatiestap niet vóór de pull request. Architectuurregels, het herstel bij falende CI en reviewopmerkingen, en je eigen CI op de pull request wel; de tabel hieronder laat precies zien welke controles waar draaien. Zijn die controles vóór de PR de reden dat je het product wilt, dan is dat een echte afweging en geen detail. Bespreek het dan met ons voordat je beslist.
In beide gevallen stuurt de coding agent de code waarmee hij werkt naar de modelprovider, zoals elke coding agent. Je kunt je eigen model-API-sleutel gebruiken: dan vallen dat verkeer, de modelkosten en de bewaartermijnen van de provider onder jouw contract met de provider, en zijn wij daar geen partij in.
Welke modelleverancier je code ziet, is ook een keuze. Runs gaan naar Claude Code, Grok of de OpenAI Codex CLI, ingesteld per organisatie. Wijst een inkoopbesluit of een bestaande overeenkomst je naar één leverancier, dan is dat een instelling en geen reden om het product af te schrijven — en de specificatie, de controles en de pull request zijn hetzelfde, welke je ook kiest.
Welke controles waar draaien
Elke run begint met dezelfde goedgekeurde specificatie. Wat er tussen de agent en de pull request gebeurt, hangt af van waar de run draait.
- Spec goedgekeurd door je team vóór de run
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Ja
- Je verify-commando, met herstelpogingen
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Nee — de agent krijgt je teststrategie mee in zijn instructies, en je CI test de pull request
- Self-review van de diff vóór de PR
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Nee
- Beveiligingsscan vóór de PR
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Nee
- Documentatie en changelog bijwerken
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja, als het aanstaat
- Self-hosted runner: Nee
- Architectuurregels, met herstelronde
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Ja, runner 2.0+ (alleen de structuur wordt verstuurd)
- Pull request geopend door CodeLynq
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Ja
- Herstel bij falende CI en reviewopmerkingen
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja
- Self-hosted runner: Ja, runner 1.9+
- Automatisch mergen zodra de checks slagen
- Infrastructuur van CodeLynq: Ja, als het aanstaat
- Self-hosted runner: Ja, als het aanstaat
- Waar de repository wordt gekloond
- Infrastructuur van CodeLynq: Een werkruimte per run op onze infrastructuur, daarna verwijderd
- Self-hosted runner: Alleen op je eigen machine
| Infrastructuur van CodeLynq | Self-hosted runner | |
|---|---|---|
| Spec goedgekeurd door je team vóór de run | Ja | Ja |
| Je verify-commando, met herstelpogingen | Ja | Nee — de agent krijgt je teststrategie mee in zijn instructies, en je CI test de pull request |
| Self-review van de diff vóór de PR | Ja | Nee |
| Beveiligingsscan vóór de PR | Ja | Nee |
| Documentatie en changelog bijwerken | Ja, als het aanstaat | Nee |
| Architectuurregels, met herstelronde | Ja | Ja, runner 2.0+ (alleen de structuur wordt verstuurd) |
| Pull request geopend door CodeLynq | Ja | Ja |
| Herstel bij falende CI en reviewopmerkingen | Ja | Ja, runner 1.9+ |
| Automatisch mergen zodra de checks slagen | Ja, als het aanstaat | Ja, als het aanstaat |
| Waar de repository wordt gekloond | Een werkruimte per run op onze infrastructuur, daarna verwijderd | Alleen op je eigen machine |
Identiteit en toegang
Single sign-on via SAML 2.0 of OIDC, per organisatie ingesteld op je eigen identity provider. Zodra je je e-maildomein instelt en afdwinging aanzet, werkt inloggen met een wachtwoord voor dat domein niet meer — er blijft geen parallelle inlogmethode over waar iemand mee door kan gaan.
SCIM 2.0 regelt provisioning en deprovisioning vanuit dezelfde directory. Verwijder je iemand in je IdP, dan verdwijnt ook diens lidmaatschap hier. Eén eerlijke beperking: groepslidmaatschap geeft geen rol. Iedereen die via SCIM binnenkomt, wordt gewoon lid, en een beheerder kent hogere rechten toe. Hangt je toegangsmodel af van directorygroepen die aan rechten gekoppeld zijn, dan is dat deel vandaag nog handwerk.
Je kunt MFA organisatiebreed verplicht stellen. Leden die zich nog niet hebben aangemeld, kunnen dan alleen nog bij de aanmeldflow zelf, zodat je bij het aanzetten niet de mensen buitensluit die er juist aan moeten voldoen. Een IP-allowlist accepteert CIDR-reeksen, IPv4 of IPv6. Hoort een gebruiker bij meerdere organisaties, dan geldt het strengste beleid — de regels van de ene beheerder worden nooit afgezwakt door een soepelere organisatie elders. Er zijn twee rollen, beheerder en lid: bewust twee, geen rechtenmatrix die niemand controleert.
Beide controles gelden voor sessies van mensen. Een persoonlijk toegangstoken authenticeert anders en valt er niet onder. Moet je beleid voor elk pad MFA of netwerkherkomst afdekken, behandel API-tokens dan als aparte maatregel en geef ze daarop afgestemd uit.
Wat er wordt vastgelegd
Zo’n honderd verschillende acties worden vastgelegd: logins, mislukte SSO-pogingen, MFA-wijzigingen, wijzigingen in leden en rollen, het aanmaken en intrekken van tokens, SCIM-bewerkingen, organisatie-instellingen, factuurgebeurtenissen en deployments. Elke regel bevat de uitvoerder, de organisatie, het object, het clientadres en de user agent.
Je kunt dat log in de app filteren, exporteren als CSV — tot vijftigduizend regels, gestreamd, en de export is zelf ook een vastgelegde gebeurtenis — of elke regel als JSON laten POSTen naar een HTTPS-endpoint dat jij opgeeft, met vier nieuwe pogingen en exponentiële back-off. Het is een generieke webhook, geen Splunk- of Datadog-connector: heb je een leveranciersspecifiek formaat nodig, dan zorgt iets aan jouw kant voor de vertaling.
Eén kanttekening die je liever van ons hoort. De stream bevat gebeurtenissen die aan een organisatie gekoppeld zijn. Een handvol gebeurtenissen op accountniveau — een login, een registratie, een MFA-wijziging — hoort niet bij een organisatie en blijft in het log dat je opvraagt, zonder de stream te bereiken. Zijn je detectieregels afhankelijk van authenticatiegebeurtenissen in je SIEM, dan is dit het gat om rekening mee te houden.
Bewaartermijnen bepaal je zelf. Standaard bewaart het platform auditregels een jaar en runlogs negentig dagen; beide kun je per organisatie aanpassen, en een dagelijkse taak dwingt af wat je hebt gekozen.
Inloggegevens
Repositorytokens, modelsleutels, SSO-client-secrets en MFA-secrets worden versleuteld opgeslagen met geauthenticeerde symmetrische versleuteling. De API geeft ze nooit terug — instellingenschermen laten zien óf een waarde is ingesteld, niet de waarde zelf. Wachtwoorden worden gehasht met bcrypt.
Een run krijgt alleen het repositorytoken en de modelsleutel die hij nodig heeft. Hij ziet nooit de databasegegevens of signeersleutels van het platform zelf, want de agent voert code uit die door de repository wordt bepaald, met een shell-tool, en alles in zijn omgeving is maar één commando verwijderd van uitgelezen worden.
Wat de agent zelfstandig mag
Niets bereikt je standaardbranch zonder een mens. CodeLynq opent pull requests en kan ze niet mergen. Dat is een bewuste grens, geen ontbrekende functie.
Het gedrag dat zonder toezicht zou kunnen handelen — doorwerken op falende CI, een fix openen vanuit een productie-alert, een deployment starten na een merge — staat bij levering uit. Je zet elk onderdeel per project aan, en elk heeft zijn eigen plafond: iteraties zijn per run begrensd, runs vanuit alerts per uur, en beide tellen mee voor hetzelfde quotum als werk dat een mens startte.
Voor live debuggen op een echte omgeving zet je de vier mogelijkheden elk apart aan, en ze falen veilig. Logtoegang, read-only databasequery’s en shell-commando’s doen niets tot ze zijn ingesteld. Databasetoegang weigert alles wat geen enkele leesopdracht is, en commando’s moeten overeenkomen met een allowlist die jij schrijft — een lege allowlist staat helemaal niets toe.
Verzoeken van betrokkenen
Een gebruiker kan alles wat over hem of haar is opgeslagen exporteren als één JSON-document, en kan op hetzelfde scherm het account verwijderen. Verwijderen haalt lidmaatschappen, sessies en tokens volledig weg en anonimiseert het accountrecord zelf, omdat taken en opmerkingen ernaar verwijzen en het wegcascaderen daarvan de geschiedenis zou herschrijven waar anderen op vertrouwen.
Wie de laatste beheerder van een organisatie is, kan het account pas verwijderen als dat is opgelost, zodat er geen organisatie achterblijft die niemand kan beheren.
Door de review heen komen
De meeste securityreviews stellen vergelijkbare vragen, en die beantwoorden we liever met details dan met een keurmerk. Vertel ons wat jullie proces nodig heeft — een vragenlijst, een architectuurgesprek, een pilot op een repository die er nog niet toe doet — en we werken ernaartoe.
Begin dat gesprek, of lees in detail hoe self-hosted runners en toegang tot je omgeving werken.
Verder lezen
Test het op een taak uit je eigen backlog
Stuur ons één echte taak. Wij draaien CodeLynq op jouw repository en jij reviewt de pull request. Gratis, binnen 5 werkdagen nadat je de spec hebt goedgekeurd.